Szczepan Grzeszczyk (ur. 25 grudnia 1901, zm. 5 maja 1967) – polski konstruktor lotniczy, lotnik sportowy, szybownik i instruktor szybownictwa.
Urodził się w Warszawie. Będąc uczniem gimnazjum, wstąpił ochotniczo do Wojska Polskiego podczas wojny polsko-radzieckiej w 1920. Służył w 4 dywizjonie artylerii konnej, uzyskując odznaczenie Krzyż Walecznych. W 1921 rozpoczął studia na Wydziale Mechanicznym Politechniki Warszawskiej. Głównym przedmiotem jego zainteresowań stało się lotnictwo; podczas studiów pracował w latach 1925-26 w Instytucie Badań Technicznych Lotnictwa (IBTL) jako konstruktor. W 1925 jako jeden z trzech cywilów (wraz z Jerzym Dąbrowskim i Stefanem Drzewickim) uzyskał zezwolenie władz wojskowych na odbycie szkolenia lotniczego w 1 Pułku Lotniczym w Warszawie, po czym w 1926 ukończył kurs pilotażu wojskowego, latając na wielu typach samolotów, w tym myśliwcach SPAD 61 i wykonując 460 lotów.
Jesienią 1926 roku przeniósł się na Politechnikę Lwowską, nadal propagując latanie i zostając tam wiceprezesem Związku Awiatycznego Studentów. Stał się głównym organizatorem i pierwszym prezesem utworzonego w 1928 lwowskiego Aeroklubu Akademickiego. 13 marca 1928 oblatał amatorski szybowiec CW-I, a 26 maja podczas organizowanej przez siebie I Wyprawy Szybowcowej ZASPL na Łysą Górę koło Złoczowa, ustanowił na nim dwa krajowe rekordy (długotrwałości lotu 4 min 13 s i wysokości 40 m); został jednak ranny w wypadku przy starcie do kolejnego lotu. Osiągnięcie to stało się znaczące dla rozwoju szybownictwa w Polsce, udowadniając, że istnieją w Polsce warunki do jego uprawiania. Po zorganizowaniu szybowiska na górze Bezmiechowej, Grzeszczyk organizował tam wyprawy i szkolił pilotów szybowcowych, stając się pierwszym w Polsce instruktorem szybowcowym. Jako pierwszy w Polsce wykonywał dłuższe loty żaglowe i termiczne oraz zdobył kategorię C pilota szybowcowego, zainicjował też loty wleczone za samolotem, loty nocne i przeloty otwarte. Zainicjował wstępne szkolenie kandydatów na pilotów wojskowych na szybowcach. W latach 1928-1931 ustanowił razem 9 szybowcowych rekordów krajowych długotrwałości i wysokości lotu (szybowce CW-I, CW-II, CW-IV, SG-21), a dziesiąty rekord długości przelotu w 1935 (CW-5 bis/35). Był inicjatorem oraz kierownikiem pierwszego kursu akrobacji szybowcowej przeprowadzonego w czerwcu 1935 w Warszawie.
Related posts:
- Grzegorz Piotrowski Grzegorz Piotrowski, wł. Grzegorz Junosza-Piotrowski (ur. 1 stycznia 1881, zm. 1 kwietnia 1935) – polski lotnik z pionierskiego okresu lotnictwa, oficer marynarki rosyjskiej. Urodził się 1 stycznia 1881 w Krakowie.......
- Adam Haber-Włyński Adam Haber-Włyński (ur. 1883, zm. 21 lipca 1921) – polski lotnik, instruktor, jeden z pierwszych pilotów. Urodził się we wsi Hołdowiec na Kielecczyźnie. Od młodości interesował się sportem, uprawiał początkowo......
- Dlaczego szybowiec lata? Dlaczego szybowiec lata? autorem artykułu jest Aleksander Sowa Ale co potem? Przecież szybowiec jako machina cięższa od powietrza cały czas opada. Jak zatem możliwe są kilkudziesięciogodzinne loty? Szybowce starują na......
